Kilka kwestii w sprawie newslettera

Podziel się z innymi!

    Zbliżam się właśnie do ukończenia aplikacji do wysyłania newsletterów. Zdawałoby się prosta sprawa ale specyfikacja zawierała kilka niespodzianek.

    Zacznę może od założeń jakie wyżej wspomniana aplikacja spełnia.

    Założenia

    Subskrybentami newslettera są użytkownicy dwóch niezależnych portali, a dokładnie strony branżowej pewnej firmy oraz platformy stanowiącej pomost pomiędzy działem marketingu owej firmy oraz dziennikarzami. Oba z portali stoją na dwóch niezależnych serwerach.

    Źródło „pochodzenia” dzieli w naturalny sposób subskrybentów na dwie kategorie. Ponadto system umożliwia ręczne grupowanie użytkowników według najróżniejszych parametrów. Każdy z subskrybentów może należeć do więcej niż jednej grupy.

    Newsletter może być rozsyłany do jednej lub więcej grup subskrybentów przy czym zadbano o to aby żaden z użytkowników nie dostał danego biuletynu dwa razy.

    Grupy subskrybentów posiadają priorytety decydujące o tym, którzy z subskrybentów otrzymają wiadomość jako pierwsi. Ponieważ pojedynczy newsletter może zostać zaadresowany do ponad 20 tys. adresatów, jego wysyłka może potrwać nawet kilka godzin. Jeśli w trakcie wysyłania jednego z biuletynów zostanie zredagowany i wysłany drugi newsletter to subskrybenci drugiego z priorytetem wyższym od adresatów pierwszego newslettera otrzymają wiadomość w pierwszej kolejności.

    Człowiek istotą omylną jest, a co więcej swój błąd może dostrzec w chwili kiedy godzina „0” już minęła. Dlatego zaimplementowana została procedura wstrzymania wysyłki newslettera dająca możliwość dokonania drobnej korekty treści i kontynuowanie przerwanego procesu. Subskrybenci, którzy otrzymali wiadomość zawierającą błąd nie otrzymają poprawionej wiadomości.

    Treść newslettera powstaje w kilku krokach – począwszy od zaplanowania, poprzez utworzenie, aż po akceptację. Następnie wraz z nastaniem określonej daty i godziny rozpoczyna się proces rozsyłania biuletynu do wybranych adresatów. Biuletyn wysyłany jest w formacie txt oraz html i może zawierać grafiki. Każdy z subskrybentów otrzymuje wiadomość spersonalizowaną przynajmniej w części zawierającej link z indywidualnym kodem autoryzującym umożliwiający wypisanie z newslettera. Po zakończeniu wysyłki treść wiadomości automatycznie kopiowana jest wraz z grafikami do aktualności w jednym z dwóch lub obu portalach.

    Sprawy kluczowe

    W trakcie implementacji największym problemem jest skala. Trudno przetestować wysyłanie newslettera do 20 tys. adresatów. Taką sytuację najprościej zasymulować uruchamiając na serwerze pocztowym usługę catch-all. Pozostaje wtedy jedynie wygenerować 20 tys. nieistniejących adresów mailowych, a wszystkie wiadomości trafią do utworzonej przez nas czarnej dziury. Nie jest to idealne rozwiązanie bo wszystko odbywa się w ramach jednej domeny.

    Pojedynczą wiadomość trzeba wysłać do bardzo wielu subskrybentów. Intuicyjnie nasuwającym się rozwiązaniem byłoby wysłanie pojedynczego maila do pierwszego z adresatów, a reszta mogłaby teoretycznie otrzymać wiadomość na zasadzie ukrytej kopii. Nie jest to jednak dobry pomysł przynajmniej z kilku powodów. Po pierwsze (nie sprawdzałem tego, ale …) istniej zapewne ograniczenie liczby adresatów Bcc (blind carbon copy). Po drugie filtry antyspamowe nie chętnie przepuszczają tego typu wiadomości z uwagi na to, że tryb ten był kiedyś nagminnie stosowany do rozsyłania niechcianej poczty. Po trzecie nagłówki takich wiadomości zawierają informację o pierwotnym adresacie więc subskrybent jest w stanie łatwo się domyślić, iż dostał kopię, a to nie jest profesjonalne podejście. Po czwarte, ostatnie i rozstrzygające – poszczególne wiadomości pojedynczego newslettera są spersonalizowane (zwroty grzecznościowe, linki umożliwiające rezygnację z subskrypcji itp.). Trzeba wysyłać wiadomości pojedynczo, a jeśli wysyła się je w formacie html z dołączonymi grafikami do kilkudziesięciu adresatów to trzeba to robić partiami. Osobiście proponuję zatrudnić w tym celu crona, choć przychodzą mi do głowy też inne rozwiązania (i inne języki programowania jak Python na ten przykład).

    Jak już jesteśmy przy kwestii wysyłania email-i za pośrednictwem PHP to polecam [Swift Mailer](http://swiftmailer.org/). Wersja 4 jest wygodniejsza w użyciu od poprzednich, a do tego napisana w PHP5 zatem obsługuje wyjątki co w przededniu 6 nie powinno już raczej dziwić 😉

    Kolejnym wyzwaniem jest integracja dwóch niezależnych portali. Fizyczne rozdzielenie uniemożliwia współdzielenie zasobów tj. bazy danych czy katalogu z grafikami. W tej kwesti naturalnym rozwiązaniem wydaje się być SOAP. PHP5 ma już domyślnie dołączony dodatek napisany w C do obsługi SOAP-a, który bardzo ułatwia całą sprawę. Jedno czego nienawidzę w pracy z SOAP-em (i AJAX-em zresztą też choć w mniejszym stopniu) to debugowanie. Chwilę wahania miałem na etapie kopiowania grafik. Wystarczającym rozwiązaniem było by przesłanie SOAP-em linka do grafiki i zaciągnięcie jej np. CURL-em, tym bardziej że oficjalna specyfikacja traktująca o przesyłaniu danych binarnych SOAP-em nie wygląda zachęcająco. Chętnych zapraszam na stronę [SOAP Messages with Attachments](http://www.w3.org/TR/SOAP-attachments). Na szczęście da się to zrobić w dość prosty sposób przy pomocy Base64 i przesłać obrazki wraz z danymi tekstowymi. Prostą podpowiedź jak to zrobić znajdziemy na stronie [Being Binary in SOAP](http://blog.phpdeveloper.org/?p=88).

    Podziel się z innymi!

      Dodaj komentarz

      Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *